Hoge cultuur lage cultuur

De groep Marokkaanse jongens, waarover ik het wil hebben, stond tot voor 3 maanden geleden bekend als overlastgevend/crimineel. Ook de jongerenwerkers hadden geen idee meer, wat te doen. Door een gestructureerd aanbod vanuit de All-Stars-Project-Europe benadering, een volhardende jongerenwerker en ondersteuning vanuit het jongerencentrum is uit de groep en leuke rapgroep ontstaan. Twee maanden lang is gewerkt aan de passie, de prestatie en de performance, wat een korte set van 3 nummers oplevert. Onverwacht deed zich de mogelijkheid voor een professionele performance te geven in de lokale schouwburg, in het kader van een receptie. Zeer succesvol optreden en veel complimenten vielen de groep ten deel. In 3 maanden van lastige consument naar getalenteerd producent.

Maar de schouwburg wil ze niet meer zien. Tijdens de soundcheck vroegen ze om alcoholische consumpties, die ze volgens afspraak niet kregen. Vervolgens waren ze grofgebekt tegen de medewerkers van de schouwburg. Niet slim maar met jarenlange ervaring in de podiumkunsten geen onbekend fenomeen. Menig cabaret-, rock- of sport fenomeen had een arrogante houding ten opzichte van medewerkers van de popzaal. Het hoorde er bij, ze boden tenslotte ook iets bijzonders.

Ook deze schouwburg maakt dit gegarandeerd wekelijks mee maar nu gaat het om Marokkaanse jongens, die sociaal van ver kwamen en een steuntje in de rug van de hoge kunsten kunnen gebruiken maar blijkbaar kunnen medewerkers uit de kunsten ook niet verder kijken kan ‘ k-Marokkanen’. Ze laten zich jammer genoeg ( en met hen een derde van de Nederlanders) leiden door hun ‘dikke ik’ (Kunneman) en niet door hun cultuur-educatieve opdracht.

Wanneer wordt nu eens werk gemaakt van de door de overheid gevraagde diversivisering van het aanbod en het publiek bijĀ  de (hoge) kunsten ?

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*